Atlassian wyznaczył datę, po której Jira, Jira Service Management i Confluence w wersji Data Center przestaną działać w trybie pełnym: 28 marca 2029 roku. Dla większości firm to zapowiedź migracji do chmury, którą da się zaplanować bez nerwów. Dla banków, ubezpieczycieli i firm z sektora publicznego sprawa jest trudniejsza, bo w zgłoszeniach i stronach Confluence leżą dane, których nie wolno przenieść gdziekolwiek. Ten tekst pokazuje, jak taką migrację przeprowadzić, nie tracąc kontroli nad informacjami wrażliwymi.

Harmonogram wygaszania Data Center

Atlassian rozłożył zakończenie życia Data Center na kilka etapów:

• 30 marca 2026 roku zakończyła się sprzedaż nowych subskrypcji Data Center i aplikacji z Marketplace dla nowych klientów,
• 30 marca 2028 roku obecni klienci po raz ostatni kupią nowe licencje, rozszerzenia i aplikacje,
• 28 marca 2029 roku licencje wygasną, a produkty przejdą w tryb tylko do odczytu, bez wsparcia i poprawek.

Wyjątkiem jest Bitbucket Data Center, którego ta decyzja nie obejmuje. Trzy lata wydają się długim okresem, ale w organizacji z kilkoma tysiącami użytkowników, setkami projektów i dziesiątkami aplikacji Marketplace sama inwentaryzacja i decyzje o zakresie zajmują wiele miesięcy.

Dlaczego sektor regulowany podchodzi do chmury ostrożnie

Banki w Unii Europejskiej od 17 stycznia 2025 roku stosują rozporządzenie DORA, które nakłada obowiązki związane z zarządzaniem ryzykiem ICT i dostawcami usług technologicznych. W Polsce dochodzą do tego oczekiwania KNF wobec korzystania z chmury obliczeniowej, opisane w tak zwanym komunikacie chmurowym. W praktyce oznacza to analizę ryzyka, ocenę dostawcy, klasyfikację danych i udokumentowany plan wyjścia.

Problem polega na tym, że narzędzia Atlassian rzadko zawierają tylko dane projektowe. W zgłoszeniach serwisowych lądują dane klientów, opisy incydentów bezpieczeństwa, informacje o podatnościach czy fragmenty dokumentacji procesów krytycznych. Zanim cokolwiek trafi do chmury, trzeba wiedzieć, gdzie te informacje są i jak je potraktować.

Co zapewnia sama chmura Atlassian

Atlassian Cloud oferuje mechanizmy, które wiele organizacji uzna za wystarczające. Rezydencja danych pozwala wskazać region, w którym przechowywane są dane produktowe, na przykład Unię Europejską. Atlassian Guard dodaje logowanie jednokrotne, synchronizację użytkowników, polityki dostępu i rozszerzone dzienniki audytowe. Dane są szyfrowane w spoczynku i w transmisji.

Dla części instytucji to jednak za mało. Rezydencja obejmuje określony zakres danych, a same dane nadal znajdują się w infrastrukturze dostawcy. Jeśli wewnętrzna polityka bezpieczeństwa wymaga, by określone kategorie informacji nigdy nie opuszczały serwerów banku, potrzebne jest inne rozwiązanie niż zmiana ustawień w konsoli administracyjnej.

Jak partner Atlassian prowadzi migrację w praktyce

Migracja w sektorze regulowanym to przede wszystkim praca analityczna, a dopiero potem techniczna. Kolejność kroków wygląda zwykle tak:

• Inwentaryzacja środowiska: projekty, przestrzenie Confluence, przepływy pracy, pola niestandardowe, automatyzacje, integracje i aplikacje Marketplace wraz z informacją, czy mają odpowiedniki w chmurze.
• Klasyfikacja danych razem z działem bezpieczeństwa i compliance: co może trafić do chmury, co wymaga dodatkowej ochrony, a co zostaje na miejscu.
• Porządki przed migracją: archiwizacja nieaktywnych projektów, scalanie zdublowanych pól i usuwanie nieużywanych schematów. Każdy niepotrzebny element przeniesiony do chmury trzeba potem utrzymywać.
• Migracje próbne przy użyciu narzędzi migracyjnych Atlassian, testy akceptacyjne z użytkownikami i weryfikacja uprawnień.
• Przełączenie produkcyjne w uzgodnionym oknie, a potem okres wzmożonego wsparcia, gdy użytkownicy uczą się nowego środowiska.

Szczegółowy zakres takiego projektu opisujemy na stronie poświęconej migracji do Atlassian Cloud.

Gdy część danych nie może opuścić infrastruktury

Dla organizacji, które chcą korzystać z Jira, Jira Service Management i Confluence w chmurze, ale nie mogą przenieść wszystkich informacji poza własne serwery, przygotowaliśmy Sii Trust Layer. To rozwiązanie zbudowane na platformie Forge, które oddziela informacje wrażliwe od reszty treści i przechowuje je w lokalnej infrastrukturze klienta. Użytkownik pracuje w standardowym interfejsie chmurowym, a poufne dane nie trafiają do chmury dostawcy.

Wdrożenie obejmuje całą ścieżkę: integrację z bazami danych i systemami autoryzacji organizacji, przygotowanie wymaganej infrastruktury po stronie klienta oraz konfigurację separacji informacji wrażliwych od pozostałych treści. Dzięki temu zespół IT i bezpieczeństwa wie dokładnie, gdzie trafia każda kategoria danych, i może to wykazać podczas audytu.

Takie podejście nie zastępuje analizy ryzyka, ale usuwa najczęstszą przeszkodę, na której zatrzymują się rozmowy o migracji w bankach: wymóg rezydencji danych, którego standardowa konfiguracja nie spełnia.

Kto powinien uczestniczyć w projekcie po stronie organizacji

Migracja prowadzona wyłącznie przez administratorów Jira kończy się zwykle na etapie akceptacji, gdy dział bezpieczeństwa zadaje pytania, na które nikt wcześniej nie odpowiedział. Dlatego od początku przy stole powinni siedzieć przedstawiciele bezpieczeństwa informacji, compliance i zarządzania ryzykiem dostawców, a także właściciele kluczowych procesów, na przykład obsługi incydentów czy zarządzania zmianą.

Partner porządkuje tę współpracę: przygotowuje materiały do oceny ryzyka, opisuje przepływy danych i odpowiada na pytania techniczne audytorów. Dobrze przygotowana dokumentacja skraca też późniejsze przeglądy, które w sektorze finansowym powtarzają się regularnie.

Pułapki, które warto znać przed startem

Najwięcej niespodzianek przynoszą aplikacje Marketplace. Część z nich nie ma wersji chmurowej, a inne działają w chmurze inaczej niż w Data Center. Dotyczy to zwłaszcza narzędzi do skryptów i automatyzacji, w których logika pisana latami na serwerze często wymaga przepisania.

Drugim obszarem są uprawnienia i grupy. Migracja to dobry moment, żeby przejrzeć, kto ma do czego dostęp, bo w starszych instancjach uprawnienia narastały przez lata. Trzecim są linki: adresy stron i zgłoszeń zmieniają się po migracji, więc odwołania w dokumentacji, intranecie czy innych systemach trzeba zaplanować z wyprzedzeniem.

Sii Polska – kim jesteśmy

Sii Polska działa na rynku od 2006 roku i zatrudnia ponad 7500 specjalistów w 14 oddziałach w Polsce. Firma realizuje projekty z zakresu doradztwa technologicznego, transformacji cyfrowej, inżynierii i usług biznesowych (BPO) dla ponad 200 aktywnych klientów, a w 2025 roku osiągnęła 2,2 mld zł przychodu. Jest częścią francuskiej grupy Sii, notowanej na giełdzie w Paryżu, i prowadzi działalność także na Ukrainie, w Szwecji, Indiach i Malezji.

Migracja zaplanowana z wyprzedzeniem

Jako partner Atlassian na poziomie Platinum od 2018 roku, ze specjalizacjami w migracji do chmury i w Software Development dla regionu EMEA, wspieramy organizacje na każdym etapie przejścia z Data Center: od inwentaryzacji i klasyfikacji danych, przez migracje próbne, po utrzymanie środowiska w chmurze. Jeśli Twoja organizacja działa w sektorze regulowanym, warto zacząć od rozmowy o tym, które dane mogą trafić do chmury, a które powinny zostać na miejscu.

Nowy numer w Play uruchomisz w kilku prostych krokach. Najpierw trzeba zarejestrować kartę SIM lub eSIM, później doładować konto, a następnie – jeśli chcesz – włączyć wybrany pakiet albo promocję. Większość tych czynności możesz wygodnie obsłużyć w aplikacji Play24. Do wyboru masz klasyczną kartę SIM oraz eSIM. Jeśli wybierzesz wersję cyfrową, kod QR potrzebny do aktywacji otrzymasz na podany adres e-mail.

W ostatnich latach ekrany akustyczne zyskały na popularności jako skuteczne rozwiązanie do redukcji hałasu w miejscach publicznych i prywatnych. Wykorzystuje się je zarówno w przestrzeniach miejskich, jak i przy drogach oraz obiektach przemysłowych. Materiały używane do produkcji tych ekranów odgrywają kluczową rolę w ich efektywności. Jednym z popularnych materiałów jest plexiglas, znany ze swoich właściwości dźwiękochłonnych i estetycznych, co dodatkowo udowadnia efektywność zastosowania plexiglas do ekranów akustycznych.

Plexiglas jako materiał do ekranów akustycznych

Plexiglas, znany również jako szkło akrylowe (takie jak https://plastics.pl/produkty-katalogi/plyty-z-tworzyw/plexiglas-soundstop-do-ekranow), jest jednym z najczęściej stosowanych materiałów w produkcji ekranów akustycznych. Jego popularność wynika z połączenia lekkości i wytrzymałości mechanicznej. Plexiglas charakteryzuje się wysoką przepuszczalnością światła, co czyni go idealnym wyborem dla przestrzeni wymagających naturalnego oświetlenia. Jego odporność na promieniowanie UV i trudne warunki atmosferyczne sprawia, że ekrany wykonane z tego materiału są wyjątkowo trwałe.

Dodatkowym atutem plexiglasu jest jego estetyka – przezroczystość pozwala na harmonijne wkomponowanie ekranów w otoczenie bez zaburzania krajobrazu, co dodatkowo potwierdza właściwości plexiglas do ekranów akustycznych w zakresie redukcji szumów. Ponadto, plexiglas można łatwo formować i barwić, co daje szerokie możliwości projektowe. W kwestii funkcjonalności, ekrany akustyczne wykonane z tego tworzywa oferują dobrą izolację dźwiękową poprzez odpowiednie odbicie fal dźwiękowych.

Podczas projektowania ekranów akustycznych kluczowe jest uwzględnienie specyfiki miejsca ich montażu oraz rodzaju emitowanego hałasu, dlatego coraz częściej wykorzystuje się plexiglas do ekranów akustycznych, co znacząco poprawia efektywność izolacji przy zachowaniu estetyki otoczenia.

Inne materiały stosowane w produkcji ekranów akustycznych

Oprócz plexiglasu, ekrany akustyczne często wykonywane są z innych surowców. Drewno to jeden z tradycyjnych materiałów używanych do budowy takich konstrukcji. Charakteryzuje się dobrymi właściwościami tłumiącymi oraz możliwością łatwego dostosowania do architektury krajobrazu.

Kolejnym powszechnym rozwiązaniem są ekrany betonowe. Beton zapewnia solidną barierę przed hałasem i wyróżnia się wysoką odpornością na uszkodzenia mechaniczne oraz działanie czynników atmosferycznych. Jego masywność pozwala na skuteczne pochłanianie dźwięków o niskich częstotliwościach.

Ekrany metalowe stanowią kolejną opcję. Dzięki swej wytrzymałości na korozję i łatwości konserwacji są chętnie wybierane do miejsc o dużym natężeniu ruchu samochodowego czy przemysłowego. Jednak ich zastosowanie może wymagać dodatkowych warstw tłumiących dla uzyskania pożądanej efektywności.

Często stosuje się również kombinacje różnych materiałów w celu maksymalizacji efektu tłumienia hałasu. Takie podejście pozwala na optymalizację kosztów przy jednoczesnym zachowaniu wysokiej jakości ochrony dźwiękowej.

Wybór odpowiedniego materiału zależy od wielu czynników: lokalizacji instalacji ekranu, budżetu inwestycji oraz konkretnych potrzeb użytkowników przestrzeni objętej ochroną akustyczną.

Ekrany akustyczne pełnią istotną rolę w walce z nadmiernym hałasem środowiskowym. Dzięki różnorodności dostępnych materiałów możliwe jest dostosowanie ich parametrów technicznych do specyficznych wymagań każdej lokalizacji.Plexiglas wyróżnia się jako wszechstronny komponent oferujący zarówno estetykę, jak i funkcjonalność. Podobnie inne materiały – drewno, beton czy metal – posiadają swoje unikalne zalety wpływające na skuteczność ochrony przed dźwiękiem niepożądanym.

Zrozumienie właściwości każdego surowca umożliwia podjęcie świadomej decyzji o wyborze najlepszego rozwiązania dla danego projektu architektonicznego lub infrastrukturalnego, wpływając znacząco na komfort życia codziennego mieszkańców otaczających przestrzeni miejskich bądź wiejskich terenów komunikacyjno-przemysłowych.

Regranulat LDPE, znany jako polietylen o niskiej gęstości, odgrywa istotną rolę w zrównoważonym rozwoju przemysłu. Dzięki jego właściwościom, takim jak elastyczność i odporność na chemikalia, znajduje szerokie zastosowanie w wielu sektorach produkcji. Odpady plastikowe są przetwarzane na regranulat LDPE, co przyczynia się do redukcji zanieczyszczenia środowiska. Warto zatem przyjrzeć się produktom, które powstają dzięki temu ekologicznemu materiałowi.

Opakowania foliowe i ich rola

Regranulat LDPE jest powszechnie używany do produkcji opakowań foliowych. Te materiały są lekkie, ale trwałe, co czyni je idealnymi do pakowania produktów spożywczych i przemysłowych. Spośród wszystkich tworzyw sztucznych opakowania wykonane z tego surowca wyróżnia łatwość recyklingu. Folie stretch oraz torby na zakupy zawdzięczają swoją popularność właśnie regranulatowi LDPE. W procesie produkcji wykorzystuje się go również do tworzenia folii termokurczliwych oraz worków na śmieci.

• Torebki foliowe
• Folie stretch
• Worki na śmieci
• Folie ochronne

Zastosowanie w budownictwie

Sektor budowlany czerpie korzyści z wszechstronności regranulatu LDPE. Materiał ten jest nie tylko ekonomiczny, ale także odporny na wilgoć i substancje chemiczne. Często stosowany jest jako izolacja przeciwwilgociowa w fundamentach budynków czy dachach płaskich. Folie budowlane to jeden z głównych produktów pochodzących z tego surowca. Co więcej, regranulat LDPE jest wykorzystywany przy produkcji rur osłonowych oraz kanałów wentylacyjnych, zapewniając trwałość i niezawodność konstrukcji.

• Izolacje fundamentów
• Folie budowlane
• Kanały wentylacyjne
• Rury osłonowe

Aplikacje w branży motoryzacyjnej

Branża motoryzacyjna również korzysta z zalet regranulatu LDPE. Jego lekka struktura i wytrzymałość sprawiają, że nadaje się do produkcji różnorodnych elementów pojazdów. Elementy wnętrza samochodów, takie jak podłokietniki czy panele drzwiowe, często powstają przy użyciu tego materiału. Ponadto,wytwarzane są również komponenty ochronne stosowane w bagażnikach samochodowych oraz pokrycia siedzeń.

Dzięki wszechstronności i ekologiczności regranulat LDPE znajduje zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu. Jego wykorzystanie pozwala nie tylko na tworzenie różnorodnych produktów codziennego użytku, ale także wspiera ochronę środowiska poprzez zmniejszenie ilości odpadów plastikowych.

Popularność, jaką zyskują dziś rowery elektryczne, nie jest przypadkowa. Ułatwiają codzienne dojazdy do pracy, pozwalają pokonywać dłuższe trasy bez nadmiernego zmęczenia i sprawiają, że jazda pod wiatr czy pod górę przestaje być wyzwaniem. Jednym z najczęściej zadawanych pytań przed zakupem e-bike’a jest jednak to, ile wytrzymuje bateria w rowerze elektrycznym i od czego zależy jej żywotność. Odpowiedź nie jest jednoznaczna, ponieważ wpływa na nią wiele czynników – od stylu jazdy po warunki atmosferyczne.

Zasięg na jednym ładowaniu – realne wartości

Producenci zwykle podają orientacyjny zasięg od 40 do nawet 150 km na jednym ładowaniu. W praktyce wszystko zależy od pojemności akumulatora wyrażanej w Wh, mocy silnika oraz wybranego trybu wspomagania.

W trybie ekonomicznym bateria może wystarczyć na bardzo długą trasę, zwłaszcza podczas jazdy po płaskim terenie. W trybie maksymalnego wspomagania zużycie energii rośnie znacznie szybciej. W przypadku modeli takich jak miejskie rowery elektryczne z baterią 500–625 Wh realny zasięg przy umiarkowanym wsparciu to około 60–100 km.

Warto pamiętać, że większa masa rowerzysty, przewożony bagaż czy jazda pod strome wzniesienia skracają dystans możliwy do pokonania bez ładowania.

Co wpływa na żywotność baterii?

Żywotność baterii to nie tylko zasięg na jednym ładowaniu, ale również liczba cykli ładowania, jakie akumulator jest w stanie wytrzymać. W nowoczesnych e-bike’ach stosuje się baterie litowo-jonowe, które zwykle zachowują dobrą wydajność przez 500–1000 pełnych cykli ładowania.

Na trwałość wpływają:

• sposób przechowywania – optymalnie w temperaturze 10–20°C,
• unikanie całkowitego rozładowania,
• regularne, ale niekoniecznie pełne ładowanie,
• ochrona przed wilgocią i mrozem.

Osoby korzystające z roweru sezonowo powinny pamiętać o przechowywaniu akumulatora w suchym miejscu i doładowywaniu go co kilka tygodni zimą.

Bateria w rowerach MTB i trekkingowych

W segmencie, jakim są rowery MTB ze wspomaganiem elektrycznym, zapotrzebowanie na energię jest większe. Jazda w terenie, po piachu czy kamienistych szlakach, wymaga częstszego używania wyższych trybów wspomagania. To oznacza krótszy zasięg – często w granicach 50–80 km przy dynamicznej jeździe.

Z kolei w modelach trekkingowych, przystosowanych do długich wypraw, montuje się pojemniejsze baterie. Użytkownicy planujący kilkudniowe wycieczki często wyposażają rower w sakwy rowerowe, w których można przewozić ładowarkę lub dodatkowe wyposażenie. W takim przypadku warto uwzględnić dodatkową wagę bagażu przy planowaniu trasy.

Jak wydłużyć czas pracy baterii?

Istnieje kilka prostych zasad, które pomagają zwiększyć efektywny zasięg:

• korzystanie z niższych trybów wspomagania, gdy nie jest ono konieczne,
• utrzymywanie odpowiedniego ciśnienia w oponach,
• płynna jazda bez gwałtownych przyspieszeń,
• regularny serwis napędu i układu hamulcowego.

Znaczenie ma również odpowiednie dobranie rozmiaru ramy i stylu roweru do swoich potrzeb. Inaczej będzie pracować bateria w lekkim modelu miejskim, a inaczej w masywnym rowerze górskim.

Kiedy trzeba wymienić baterię?

Z czasem pojemność akumulatora naturalnie spada. Jeśli zauważalny zasięg zmniejszy się o kilkadziesiąt procent mimo prawidłowej eksploatacji, może to oznaczać zużycie baterii. Wymiana jest możliwa, choć koszt zależy od producenta i pojemności ogniw.

Podsumowując, bateria w rowerze elektrycznym może służyć przez kilka lat intensywnej eksploatacji. Kluczowe znaczenie ma sposób użytkowania i przechowywania sprzętu. Świadome korzystanie ze wspomagania oraz dopasowanie modelu do stylu jazdy sprawią, że rowery elektryczne będą nie tylko wygodnym, ale i ekonomicznym środkiem transportu na długie sezony.